-+ Sc.JADE : ChlorinE +-

ผมเอง...

เวอร์ชั่นสั้น (อ่านจนถึงเส้นสีแดง)

16ปีโดยสมบูรณ์แล้วครับ

--------------------------------------------------------------

เวอร์ชั่นยาว (อ่านต่อลงไป)

19:02 นาฬิกาเมื่อ16ปีที่แล้ว...โดนผ่ามา ผ่าแบบไม่ได้คิดตั้งแต่แรก เพราะผมดันไม่กลับหัว

ขวางโลกกันเสียกำเนิด โตมาถึงเป็นงี้ 555+

ถ้าปีที่แล้วเป็นปีที่ผมอายุเท่าเฟริน

ปีนี้ก็ต้องเป็นเฟรินตอนปีสองสิ 555+

ไมเอา... ฮายาเตะดีกว่า 555+

ปีนี้ผมสังหรณ์ว่าเรื่องปวดหัวต่างๆ ปีนี้ได้เจอแน่ แต่ไม่ใช่ปัญหาเดิมๆ

ถึงจะสังหรณ์แต่ก็มั่นใจว่าจัดการได้แน่นอน 555+

เพราะยังไงปีที่แล้วก็นับว่าเจอจุดตกต่ำสุดของอารมณ์แล้วครับ

เรื่องของวันนี้เริ่มต้นที่เวลาประมาณเกือบเที่ยงคืนครึ่ง

นอนไม่หลับครับ 555+

จริงๆว่าวันเกิดทุกปีเป็นวันที่พิเศษของผมมากๆ

เหมือนเด็กเลยเนาะ กี่ปีก็ไม่เปลี่ยน 555+

แต่ว่า พอรู้สึกว่าอารมณ์ดีมากๆก็เลยคิดไปเพลินๆว่า จะทำให้ทุกวันเป็นวันพิเศษได้อย่างไร

จะได้มีความสุขเหมือนตอนนี้ทุกวัน

ถึงมันจะดูแปลกๆก็เถอะ  แต่ผมก็รู้สึกขอบคุณที่มีชีวิตจนถึงทุกวันนี้

กลายเป็นว่ารู้สึกพร้อมที่จะมีชีวิตอยู่ไปจนตายเลยล่ะ 555+

เอาเถอะ อย่าเพิ่งคิดว่าผมออกทะเลหรือว่าเอาหนังสือจิตวิทยาที่ไหนมาให้อ่านเลยครับ

จนถึงเที่ยงคืนครึ่งกว่าๆก็ยังนอนไม่หลับเสียที ตอนลุกเข้าห้องน้ำก็เลยรู้ว่าถึงเวลานี้แล้ว  (นอนตอนห้าทุ่มปลายๆ)

เข้าสู่วันเกิดของผมแล้วล่ะ

จู่ๆก็ลุกจากเตียงลงข้างล่างไปกอดแม่ (แม่ยังคงดูทีวีโต้รุ่งอยู่)

ขึ้นมาคิดอะไรอีกหน่อยก็หลับได้ซะที

05:50

'Asa desu yo. Hayaku okitekudasai~'

เสียงฮายาเตะที่ตั้งเป็นเสียงปลุกดังขึ้นทำให้ผมตาสว่างตั้งแต่ได้ยิน (ปกติจะทำเป็นไม่ได้ยิน 555+)

ใช้เวลาหนึ่งนาทีในการฝืนตัวลุกขึ้นมา

แล้วก็ลงไปลากแม่ไปตลาด  ตักบาตรครับ

ถึงผมเป็นพวกห่างไกลศาสนาก็เถอะ แต่ก็นะ สักครั้งเพื่อสิริมงคลของอายุปีนี้

จากนั้นก็กลับบ้านมาเปิดคอมเป็นทำเนา  แล้วก็เริ่มแต่งตัว

ซื้อเค้กสักก้อน ว่าจะซื้อสองแต่มันแพงขึ้นสองเท่าจากที่เคยซื้อเมื่อสามปีที่แล้ว เลยได้แค่ปอนด์เดียว- -

ไปถึงโรงเรียนนัดหมาย แต่รถที่เพื่อนจะเอามารับเกิดเสียก็เลยออกช้าไปชั่วโมงครึ่ง

ระหว่างรอที่โรงเรียน ไช้ก็ส่งsmsมาด้วยพรด้วย

"HBD =) ขอให้สวยขึ้นนะ 55+" 

.

..

...

....

....

รอบตัวผมมีแต่เพื่อนดีๆครับ....

จะดีกว่านี้ต้องลงอ่านลงไปอีกหน่อย

(ต่อ)

มายเป็นรายมายเป็นราย

แล้วก็มาถึงสุขุมวิทโคเรียนทาวน์อีกแล้วครับ  หลังจากที่คราวก่อนอัดอั้นไม่เต็มที่

ก็เลยหมายมั่นปั้นมือจะมาตั้งแต่วันรัฐธรรมนูญปีที่แล้วน่ะแหละ 555+

ผมกับเพื่อนอีกสี่คน ออม ผิงโอปอล แล้วก็เติ้ลก็เปิดประเดิมด้วยจาจังมยอน

อันเนื่องจากมาน้อยถ้ากินร้านใหญ่จะสั่งได้น้อยแต่หารมาก ก็เลยกินเล็กๆพอ- -

แล้วกล่องเค้กก็โดนละเลง...

ถ้อยคำสำนวนล้วนสนุกสนานมาก

แต่ดันมีที่เกี่ยวกับวันเกิดประโยคเดียว- -""""

อ้อ...เห็นผมใส่เหล็กดัดกรุณาอย่าคิดหรือพูดเชิงเดียวกับเพื่อนผมนะครับ

"มึงใส่เหล็กแล้วมึงสาวขึ้นนะ"

ครับ  ขอบคุณครับมึงเพื่อนรัก- -"

จากนั้นก็ไปโนแรบังครับ  ขึ้นไปเค้าเปิดร้านพอดี

ร้านนี้คนละร้านกับคราวที่แล้ว  ดีกว่าเยอะเลยแฮะ

แล้วก็เริ่มตัดเค้กในขั้นตอนนี้ครับผม

และออมก็ให้ของขวัญวันเกิดมา แต่ผมเป็นพวกชอบแกะที่บ้านตอนนั้นก็เลยยังไม่แกะ

และก็โดนรบเร้าให้แกะ ตอนนั้นเดินทางกลับแล้วอยู่รถไฟฟ้า

พบว่าเป็น...ซีดีโซนยอละ!!!

(น้องๆหลายคนอาจทำตาโตแล้วตะโกนว่า"ห๊ะ!พี่เจษชอบโซนยอด้วยเหรอ!?" ครับ ผมชอบครับ 555+)

เสียงดีมากเลยล่ะ เพราะปรกติไม่เคยมีของแท้  ยังไงก็ปลื้มมากฮะ

กลับบ้านมาก็พาหมาไปหาหมอ  นั่งเค้าท์ดาวน์ถึงเวลาทุ่มสองนาที  แล้วก็กอดแม่อีกรอบล่ะ!!!

วันนี้ก็ขอบคุณเพื่อนๆที่ไปฉลองกันแล้วก็แชร์กันซื้อของขวัญวันเกิดชิ้นนี้ให้  ทุกคนที่จำวันเกิดผมได้และมาอวยพรกัน  ยังไงก็ขอบคุณจากใจจริงครับ

แล้วก็แม่ที่ให้ผมมีโอกาสเฉลิงวันเกิดปีที่สิบหกนี้  รักแม่ที่สุดเลย!!! >w<~!!!!